My Actifit Report Card: January 10 2026

Tak wygląda koniec hotelu. Dzisiaj wybraliśmy się rowerkiem rodzinnym na zwiedzanie hotelu, niczego więcej nie da się, bo zwyczajnie nie da się wyjechać. Wjazd do hotelu od strony drogi jest zamknięty i chroniony, z drugiej strony jest morze. Z dwóch pozostałych stron jest pustynia. Z jednej strony człowiek chciałby zrobić parę kilometrów, ale z drugiej wiem o arabach tyle, że nie odważę się wyjść. Obok naszego hotelu buduje się drugi, ale znając życie będą od siebie odcięte, a szkoda. Jedne z najlepszych wakacji życia spędziłem Rimini, gdzie z żoną jeździliśmy promenadą rowerem długie trasy. Tu pewnie każdy hotel odetnie się od sąsiadów zawłaszczając linię brzegową. W Turcji jakoś sobie z ty nie poradzili, ale nie ma co porównywać gruszek do jabłek.
This is what the end of the hotel looks like. Today we went out on a family bike to explore the hotel grounds; there’s really nothing more you can do, because you simply can’t go anywhere. The entrance to the hotel from the road is closed and guarded, on the other side there’s the sea. On the two remaining sides there is desert. On the one hand, you’d like to do a few kilometres, but on the other, I know enough about Arabs that I wouldn’t dare go out. Next to our hotel another one is being built, but knowing life, they’ll be cut off from each other, which is a shame. Some of the best holidays of my life were spent in Rimini, where my wife and I used to ride long distances along the promenade. Here, probably every hotel will cut itself off from its neighbours, monopolising the coastline. In Turkey they somehow managed to deal with this differently, but there’s no point comparing apples to oranges.