[PL / ENG] My Actifit Report Card: July 31 2026

Piątek. Dzień, którym stresowałam się od dawna. Dzień badania EEG.
Badanie to u dwulatki musi być wykonane w czasie snu, i powiedz dwulatce, że ma zasnąć w czepku z elektrodami na zawołanie.
Tzn., ja powiedziałam. Zapowiedziałam jej rano, że nie ma dziś drzemki, że spać będziemy dziś razem u pani doktor. Wyjaśnienie mądrej dziewczynce planu dnia bardzo pomogło. Jeszcze bardziej pomogło zaangażowanie do pomocy pięcioletniego braciszka, bo już podczas porannej jazdy do Katowic Loczek próbował zasnąć w aucie.

Moje dzieci zawsze lubiły spać w samochodzie (mają to po Mamie), wiedziałam więc, że najbardziej kłopotliwy będzie transport. Dlatego postanowiłam z samego rana pojechać do moich rodziców, bo od nich do kliniki jest niespełna kilometr. I tak, mimo że świeżo po wstaniu, już Loczek przymykał oczka w aucie, więc pomoc brata, który ją gilgotał w paszki, była naprawdę nieodzowna.

Dojechaliśmy, spędziliśmy dzień. Dzidzia już trochę się pokładała i rozjeżdżały jej się oczy z senności (to też ma po Mamie). W transporcie do kliniki bardzo pomógł Dziadek, który nas tam zawiózł. Ja w tym czasie siedziałam z tyłu z Loczkiem i ją zagadywałam. Dzięki takiej organizacji Młoda faktycznie była mega już śpiąca i zasnęła na badaniu bez kłopotu. Uff! Jeden z kamieni z serca. Teraz tylko poczekać dwa tygodnie na wyniki.

Friday. A day I'd been stressing out about for a long time. The day of the EEG test.
This test must be performed on a two-year-old while she's asleep, and I tell her to fall asleep on command with a cap and electrodes.
Well, I did. I told her in the morning that there would be no nap today, that we'd sleep together at the doctor's. Explaining the daily schedule to the smart girl helped a lot. Getting her five-year-old brother to help helped even more, because during the morning drive to Katowice, Loczek tried to fall asleep in the car.

My children have always loved sleeping in the car (they get that from their mom), so I knew the most difficult part would be transportation. So I decided to go to my parents' first thing in the morning, because the clinic is less than a kilometer away. And so, even though he was just waking up, Loczek was already closing his eyes in the car, so her brother's help, tickling her on the chin, was truly essential.

We arrived and spent the day. Baby had already been lying down for a while, and her eyes were starting to wobble from sleepiness (she gets that from her Mom too). Grandpa, who drove us there, was a huge help with the transport to the clinic. I sat in the back with Loczek and chatted with her. Thanks to this arrangement, the little one was actually very sleepy and fell asleep during the test without any problems. Phew! One of those heavy stones already went away. Now we just have to wait two weeks for the results.

Ostateczny dowód, że moje dziecko potrzebuje fryzjera

Ultimate Proof That My Child Needs a Hairdresser