I am done with The Dynamic of Biblical Ethic. As I mentioned in that article, to conclude our last meeting, I originally intended to include chapters 14 and 16 of the Westminster Confession of Faith. However, I decided to dismiss the 14th chapter and focused instead on the 16th chapter.

Chapter 16 is about Perseverance of the Saints. This topic will serve as my introduction for our next week's meeting. I have been looking for the English version of this lesson, but the only copy I have is the Filipino version. So what I shall do this time is to copy and paste first the Filipino version, and provides next the English translation using the Google AI Mode.

Here is the Filipino version:

Ang Pagtitiis ng mga Hinirang Hanggang sa Wakas

Ang araling ito ay tumutukoy sa pagtitiis ng mga hinirang hanggang sa wakas. Ilan sa mga kaisipan na ating sasaklawin sa araling ito ay may kinalaman sa buod ng katuruang ito, mga batayan ng pagtitiis, pasubali ng karanasan, at ang tunay na turo ng Biblia ukol sa “pagtalikod”.

Buod ng Katuruan

Ang mga tinawag at binabanal ng Diyos ay hindi maaaring ganap na mahulog palayo o tumalikod sa biyaya ng Diyos. Sa halip, sila ay tiyak na magtitiis hanggang sa wakas at maliligtas (Jeremias 32:40; Juan 3:36; 5:24; 10:28; Filipos 1:6; 1 Pedro 1:5; 1 Juan 2;19).

Ang pagtitiis ng mga hinirang hanggang sa wakas ay hindi nangangahulugan na ang kaligtasan ay tiyak dulot ng “minsan” kundi ng “tunay” na pagsampalataya. Hindi nito itinuturo na hindi na kinakailangang magsikap. Sa halip, ang pagsisikap ay patunay na “ang Diyos ang nagbibigay ng pagnanasa at kakayanang maisagawa ang kaniyang kalooban” (Filipos 2:13).

Ang pagtitiis ng mga hinirang ay nagpapakita na ang tunay na larawan ng buhay Cristiano ay hindi isang “palaruan” kundi isang “digmaan”. Isang pandaraya ng kaaway na isipin na ang buhay ay magiging simple at madali sa oras na ang isang tao ay magbalik-loob sa Diyos lalot higit sa pagharap sa mga suliranin at pagsubok ng buhay. Ang buhay Cristiano ay isang digmaan sa pasimula hanggang sa huli. (Mga Awit 38:9, 10, 12, 16, 17; Mateo 24:13).

Batayan ng Pagtitiis

Ang pagtitiis ng mga hinirang ay nakabatay sa mga sumusunod:

• Sa plano ng Diyos para sa mga hinirang udyok ng hindi nagbabagong pag-ibig ng Diyos

• Sa bisa ng katuwiran at pamamagitan ni Jesus

• Sa pananatili ng Espiritu at ng binhi ng Diyos, at

• Sa pagtustos na laan sa tipan ng biyaya

Pasubali ng Karanasan

Subalit, para bagang pinasusubalian ng ating karanasan ang aral na ito ng Banal na Kasulatan. Dito masusubok natin kung ano ang mas higit na matimbang sa ating paniniwala. Ang atin bang paniniwala ay nakasalig sa karanasan o sa Banal na Kasulatan?

Itinuturo ng 1 Juan 2:19 na maaaring magkaroon ng tinatawag na huwad na pananampalataya o paglilingkod. Ang ganap na paglisan ng mga dating nagsipaglingkod ay tiyak na palatandaan na sila ay nagkaroon lamang ng anyo ng pananampalataya at hindi kabilang sa mga hinirang.

Uri ng “Pagtalikod” na Itinuturo ng Biblia

Ang uri ng “pagtalikod” sa pananampalataya na itinuturo ng Biblia ay ang pagkahulog ng mga mananampalataya sa isang kalunus-lunos na kasalanan at sa loob ng ilang panahon ay maaaring manatili sila sa ganiitong kalagayan. Ang katuruang ito ay hindi kumukunsiti upang magkasala. Sa halip, ito ay nagsisilbing seryosong babala laban sa “pakikipaglaro” sa kasalanan. Layunin ng aral na ito na alisin ang huwad na kaseguruhan.

Ang pagkahulog ng mga hinirang sa kalunus-lunos na kasalanan ay bunga ng mga sumusunod:

• Tukso ng Diablo at ng sanlibutan (1 Juan 2:15; Marcos 1:13; Mateo 26: 70, 72, 74).

• Pananatili ng kabulukan sa ating mga laman (Santiago 1:13-14), at

• Pagpapabaya sa paggamit ng mga kasangkapan upang mapangalagaan ang ating mga sarili (Hebreo 10: 24-25).

Ang pagkahulog sa kasalanan ng isang mananampalataya ay magbubunga nga mga sumusunod:

• Pagdalamhati sa Diyos (2 Samuel 11:27).

• Paglapastangan sa Diyos (2 Samuel 12:14)

• Pagkawala ng katiyakan at kaaliwan (Awit 51:8,10,12)

• Pagtigas ng puso at sugat sa budhi (Awit 32:3-4).

• Sakit ng damdamin sa kapwa, at

• Hatol sa sarili

Bunga ng kaseryosohan ng aral, hindi ito maaaring gamitin para sa huwad na katiyakan ng kaligtasan. Ang pagwawalang bahala sa seryosong babalang ito ay maaaring magdulot ng matinding dalamhati hindi lamang sa Diyos kundi sa mananampalataya mismo, sa kaniyang mga mahal sa buhay, mga kaibigan, at mga kakilala. Ito ay maaaring magdulot ng malaking kahihiyan. Ang tamang tugon sa aral na ito ay maglalayo sa isang mananampalataya sa hindi kinakailangang pagdadalamhati at sa halip ay buhay na tiwasay at payapa. Sa bandang huli, ang tamang pagkaunawa sa aral na ito ay nagbibigay ng katiyakan na ang Diyos ang may hawak ng ating kaligtasan.

And here is the English translation using the Google AI mode:

The Perseverance of the Elect Until the End

This lesson addresses the perseverance of the elect until the end. Some of the concepts we will cover in this lesson involve the summary of this doctrine, the grounds of perseverance, the challenge of experience, and the true teaching of the Bible regarding "apostasy" or "falling away."

Summary of the Doctrine

Those who are called and sanctified by God cannot completely fall away or turn their backs on the grace of God. Instead, they will certainly persevere until the end and be saved (Jeremiah 32:40; John 3:36; 5:24; 10:28; Philippians 1:6; 1 Peter 1:5; 1 John 2:19).

The perseverance of the elect until the end does not mean that salvation is guaranteed by a "one-time" faith, but by a "true" faith. It does not teach that effort is no longer necessary. Instead, effort is proof that "it is God who works in you both to will and to do His good pleasure" (Philippians 2:13).

The perseverance of the elect shows that the true picture of the Christian life is not a "playground" but a "battlefield." It is a deception of the enemy to think that life will become simple and easy the moment a person turns to God, especially when facing the problems and trials of life. The Christian life is a battle from beginning to end (Psalms 38:9, 10, 12, 16, 17; Matthew 24:13).

Grounds of Perseverance

The perseverance of the elect is grounded on the following:
• The plan of God for the elect, driven by God's unchanging love
• The efficacy of the righteousness and intercession of Jesus
• The abiding presence of the Spirit and the seed of God, and
• The provision inherent in the covenant of grace

The Challenge of Experience

However, it seems as though our experience contradicts this doctrine of Holy Scripture. Here, we test what holds more weight in our belief system. Is our faith anchored in experience or in Holy Scripture?

1 John 2:19 teaches that there can be what is called a false faith or superficial ministry. The complete departure of those who once served is a sure sign that they had only the appearance of faith and did not truly belong to the elect.

The Type of "Falling Away" Taught by the Bible

The type of "falling away" from the faith the Bible teaches refers to believers falling into grievous sin and remaining in that state for a period of time. This doctrine does not condone sin. Instead, it serves as a serious warning against "playing" with sin. The purpose of this teaching is to eliminate false security.

The falling of the elect into grievous sin is a result of the following:
• Temptation of the Devil and the world (1 John 2:15; Mark 1:13; Matthew 26:70, 72, 74).
• The remaining corruption of our flesh (James 1:13-14), and
• Neglecting to use the means of grace to safeguard ourselves (Hebrews 10:24-25).

A believer's fall into sin will result in the following:
• Grieving God (2 Samuel 11:27)
• Bringing dishonor to God (2 Samuel 12:14)
• Loss of assurance and comfort (Psalm 51:8, 10, 12)
• Hardening of the heart and a wounded conscience (Psalm 32:3-4)
• Emotional pain caused to others, and
• Self-condemnation

Due to the seriousness of this doctrine, it cannot be used to promote a false assurance of salvation. Disregarding this solemn warning can bring intense grief not only to God but to the believer themselves, their loved ones, friends, and acquaintances. It can cause great shame. The correct response to this teaching will preserve a believer from unnecessary heartache, leading instead to a secure and peaceful life. Ultimately, a proper understanding of this doctrine provides the assurance that God holds our salvation.

It's my first time trying gospel blues. Check Held Until the Glory.

Grace and peace!